امشب درد من و بفهمه...

حتی دیگه با چشاتم صدام نمیکنی!..

نکنه بریدی؟!

افسوس که سقف...!
.

.

بزار همین تو دست و پا بزنم..

دیر یا زود...

این باتلاق

..

منم میکشه تو خودش..!
بزار برم..

میخوام وقتی میکِشتم پایین

تنها باشم...

تنها

به لب هاش که میرسم

انقدر مداد و محکم فشار میدم...

که نوکش میشکنه

پرت میشه تو چشم...

کوووور میشم..!

کوور میشم..

توهمه!...

که خوب نبودی...

خوب نبودی...

نبودی...

بودی...

ودی...

دی...

د...

اما کشیده!
..

بعضی جاهاشم لب پر شده!...

چون یکم چرک کرده

یکمم میخاره...

گلوی چشم و میگم !

جاری میشوم...

میریزم...