می شد

میخواهم

می شود

از کسی که می رفت

از کسی که میماند

از کسی که

به یک نیمه از یک قلب توی گردنبندش دل خوش کرده بود

بگو..

از کسی که

درد داشت

غم داشت...

کاش زمان می گذشت

می رفت

گم می شد!

دست های خدایم را بوسیدم...

و حالا بی تابم..

ماه تولدم..

مرداد..

یعنی مرد+داد=مرداد

سایه هارو..

ستاره ها رو..

ماه و نسیم دم صبح و..

درسته خودِ تو

حالا نوبته تو شد که چمدونت و جمع کنی و از قلبم گم شی بیرون!

نه می تونم باهاش باشم

روز های بدی و دارم پشت سر میزارم

خیلی سخته که کسی بخواد بهت مسلط بشه

روی من..

روی چشم هام..

صدام و از یاد ببر!

فرصت بده تا ازت فرار کنم..

بهم فرصت بده..

من مریض این کارم!

اما با خاطراتشون زندگی میکنم

من و یاده شبایی میندازه که این شب ها خاطرااتش بهم هجوم آورده

من به این زجه های خیس از اشک

معتادم

که ماهرم به عاشق کردنت..

رها کردنت

و به راحتی فراموش کردنت

از من بترس که از جنس آدم نیستم

ساده گذشت..

تازه میفهمم خط دیگری در ادامه راه نیست

که بگوییم نقطه سر خط!

که ما می بازیم

هم من

هم تو

و این یعنی عشق

مال تو شدن کار من نبود

مال تو نیستم..

مال من باش...